Jak uprawiać stewię w domowu? Zobacz, jakie to proste!

Jak uprawiać stewię w domowu? Zobacz, jakie to proste!

Redakcja

2017-10-02

brak komentarzy

tewia to organiczny zamiennik cukru, który nie posiada w składzie kalorii, nie powoduje nadwagi i może być konsumujemy poprzez osoby chore na cukrzycę.jak  hodować  stewię  w  domu

To niektóre z powodów, dla których roślinę trzeba uprawiać we własnym ogrodzie. Jak uprawiać stewię w ogrodzie? Stewia (łac. Stevia rebaudiana) to roślina wieloletnia, mimo wszystko w Polsce – ze względu na klimat – uprawia się ją sezonowo: od późnej wiosny do jesieni. W zależności od warunków i pielęgnacji roślina może osiągać 40–60 cm poziomu. Stewia nie bywa rośliną łatwą w uprawie, ale przy przestrzeganiu pewnych zasad, da się cieszyć się zbiorami własnego normalnego słodzika. Uprawa stewii: wymagania Stewię należy sadzić na stanowisku słonecznym i stosunkowo ciepłym – optymalna temperatura uprawy wynosi 15–16 st. C. Roślina preferuje podłoża piaszczyste, przepuszczalne, średnio zasobne w produkty pokarmowe, o odczynie od kwaśnego do obojętnego. W uprawie pojemnikowej należy stewii zapewnić solidny drenaż, aby podczas podlewania nie dochodziło do zalegania płynu i w konsekwencji gnicia korzeni. Roślina bywa wrażliwa zarówno na zalewanie i krótkotrwałe susze. Stewia nie znosi przymrozków, które szybko uszkadzają pędy. Uprawa stewii: z nasion bądź z sadzonek Uprawa stewii z nasion. Nasiona wysiewa się w marcu albo kwietniu do skrzynek ustawionych w ogrzewanym pokoju (nie trzeba nasion przykrywać ziemią).W początkowym czasie kiełkowania stewia potrzebuje wysokiej ciepłoty (22–25 st. C) i świetnej wilgotności powietrza. Kiełki pojawiają się w ciągu dwóch tygodni. Później – w razie wymogi – stewię da się przerzedzać albo wysadzać do wyższych pojemników. Po mniej więcej dwóch miesiącach sadzonki da się posadzić na miejsce stałe. Uprawa stewii z sadzonek. Zakupione kupione sadzonki należy wysadzić do gruntu od drugiej połowy maja do zakończenia czerwca. Zwykle sadzi się je w rozstawie 60-70 x 15-20cm. Uprawa stewii:   jak  uprawiać  stewię  pielęgnacja roślin Z zabiegów pielęgnujących najważniejsze bywa regularne (ale niezbyt duże) podlewanie i systematyczne odchwaszczanie. Co pewien okres trzeba uszczykiwać roślinę, aby się rozkrzewiła. Nie należy dopuszczać do rozwijania kwiatów – należy je regularnie usuwać. Dzięki temu liście będą więcej cenne. Zbiory na suszenie najlepiej przeprowadzać jesienną porą (w październiku), Jak uprawiać stewię w warunkach domowych? wtedy stewia bywa najsłodsza. W powierzchniach subtropikalnych stewia hodowana bywa jako roślina wieloletnia. Na plantacjach pędy są ścinane 3-4 razy w roku na mniej więcej 5-10 cm nad podłożem. W zimniejszych regionach stewia może być hodowana jako roślina jednoroczna w gruncie albo wieloletnia zimująca w pokoju. Stewia najlepiej wzrasta w pełnym słońcu i w przepuszczalnym podłożu. ekologiczne występuje na kwaśnym podłożu (pH 4-5), ale musi rosnąć także na glebie o pH 6,5-7,5. Nie toleruje jedynie zasadowego i zasolonego gruntu.  Znosi częściowy cień, choć wzrasta wtedy wolniej i gorzej kwitnie. Nie toleruje suszy, liście szybko więdną, gdy podłoże wyschnie. Stewia przetrzymuje temp. od -6 do 43 °C, ale optymalnym dla jej wzrostu przedziałem bywa 15-30 °C. Spadki poniżej 0 °C mogą uszkadzać młode pędy. Zalecana gęstość sadzenia stewii na plantacjach wynosi od 60x10 cm do 70x25 cm.  W Polsce da się stewię wysadzać do gruntu w 50 proc. maja albo uprawiać cały rok w doniczce. jesienią liście robią się słodsze więc zbiór najlepiej przeprowadzić możliwie późno, czyli przy sprzyjającej pogodzie w drugiej 50 proc. września albo na

początku października. Podczas kwitnienia ; zawartość stewiozydów w liściach, dlatego liściehodowanie  stewii  w  domu

najlepiej ścinać przed kwitnieniem albo gdy wyłącznie zauważymy początek kwitnienia. Krótki dzień rozbudza roślinę do kwitnienia. W jednym z analiz, przy 11 godzinnym dniu roślina zakwitła po 46 dniach, przy 12,5 godzinnym dniu po 96 dniach. Przy 16 godzinnym dniu przenigdy nie zakwitnie. niesamowity i zróżnicowany świat roślin to duża skarbnica wartościowych substancji leczniczych i odżywczych, z których przy niewielkiej ilości wiedzy możemy bez problemów korzystać. Jedną z ciekawszych roślin, na jakie powinniśmy zwrócić szczególną uwagę, bywa między innymi stewia. obecne w niej związki organiczne sprawiają (przede wszystkim glikozydy takie jak steviozyd i rebaudiozyd-A), że bywa ona kilkadziesiąt razy słodsza od cukru (mała niewielka łyżka słodzika ze stewii należy na 1 litr h2o mineralnej), a jednocześnie nie to żadnego ryzyko dla ludzi cierpiących na cukrzycę i ludzi zmagających się z nadwagą. prawidłowy słodzik uzyskany z liści stewii, nie podnosi poziomu cukru we krwi i nie posiada kalorii, co bywa szczególnie istotne alt2 w dla chorujących na cukrzycę i ludzi będących na diecie odchudzającej.  Co interesujące, substancje słodzące występujące w stewii są też odporne na oddziaływanie wysokich temperatur (do ok. 200°C) i zachowują stabilność w kwaśnym środowisku, dlatego da się nimi dosładzać ciasta, wypieki i dania gotowane, dodatkowo marynaty.  Liście stewii mają także określone właściwości lecznicze, gdyż wykazują oddziaływanie przeciwbakteryjne i przeciwpróchnicze, dlatego wykorzystanie ich w formie słodzika bywa bezpieczne dla zębów, ale nawet ochrania je przed rozwojem niebezpiecznych bakterii powodujących próchnicę. Jedyną wadą preparatów z liści stewii, bywa ich specyficzny, słodzikowaty posmak, za który jest odpowiedzialna steviozyd. da się mimo wszystko dać radę sobie z tym defektem, dodając do napojów nieco soku z cytryny albo poszukać słodzików opartych przede wszystkim na drugim z ważnych glikozydów – rebaudiozydzie, który nie posiada charakterystycznego posmaku. Obecnie słodziki ze stewii da się kupić już niemal dowolnej aptece, sklepie ze zdrową pożywieniem albo w większym centrum handlowym, ale da się też pokusić się o samodzielną uprawę owej wspaniałej i wartościowej rośliny. Wprawdzie z jej liści nie uzyskamy w domowych warunkach białego, słodkiego proszku, ale jeśli je wysuszymy (stają się wtedy słodsze), z powodzeniem możemy dosładzać nimi herbatę, kawę, chłodne napoje, desery czy słodkie zupy. Rodzaj stewia obejmuje ok. 240 rodzajów roślin należących do rodziny astrowatych, mimo wszystko w uprawie największe dość ma pochodząca z Brazylii Stevia rebaudiana. To krzewinka, która w sprawdzonym środowisku dorasta do ok. 0,5- 1 m wys. i zasiedla subtropikalne łąki i miejsca zbiorników wodnych, dlatego stewia w uprawie spodziewa się poprzez cały rok dość wysokiej temp. (ok. 22-25°C) i podwyższonej wilgotności powietrza, dodatkowo widnego i ciepłego stanowiska. Stewia nie toleruje suszy ani zalania, dlatego musi być podlewana systematycznie, ale umiarkowanie. W utrzymaniu odpowiedniej wilgotności gruntu wokół krzewinki, może udzielić pomocy ściółkowanie gleby kompostem albo słomą. Stewia nie ma natomiast szczególnych wymagań glebowych i może być hodowana dowolnej typowej ziemi kwiatowej albo ogrodowej. W sprawdzonym środowisku bywa rośliną wieloletnią, jeśli mimo wszystko musi hodowana w gruncie (sadzona w maju w rozstawie ok. 60 cm x 10 cm. albo 70 cm x 25 cm.), alt3 zachowa się jak roślina sezonowa i razem z pierwszymi przymrozkami obumrze. Chcąc cieszyć się jej urodą poprzez następne lata, powinniśmy uprawiać ją w doniczce i jedynie sezonowo umieszczać w ogrodzie.  Stewię do uprawy możemy pozyskać w postaci gotowych sadzonek albo skosztować rozmnożyć ją samodzielnie, co mimo wszystko nie bywa jasne. Roślinę zazwyczaj rozmnaża się z nasion, ale ze względu na to że charakteryzują się słabą siłą

kiełkowania (zaledwie ok. 50-60%), należy wysiać ich dość więcej, niż przewiduje się zdobyć roślin.

dobrym rozwiązaniem bywa także pozyskiwanie roślin z sadzonek pędowych, pobieranych z krzewu przed kwitnieniem (zwykle późnym latem).  Stewia bywa rośliną dnia krótkiego i zakwita tylko późną jesienią. Jeśli uprawiamy stewię dla słodkich liści, powinniśmy przeprowadzić zbiory jak najpóźniej (wrzesień-październik, ścinając pędy ok. 10-15 cm nad podłożem), ale koniecznie przed kwitnieniem, gdyż razem z rozwojem kwiatów, w liściach bezwzględnie spada dawka słodkich glikozydów, a powiększa się dawka substancji goryczkowatych.   Stewia to roślina z rodziny astrowatych, obejmująca ok. 240 rodzajów. Ostatnio coraz głośniej mówi się o jej jednej odmianie, która to doskonałą opcję dla cukru. Stevia rebaudiana to gatunek o dość wysokiej zawartości związków słodzących – glikozydów stewiolowych – występujących w liściach i łodygach rośliny, które są ok. 100 do 150 razy słodsze od normalnego, białego cukru. Stewia się mimo wszystko nie karmelizuje, dlatego nie poleca się jej do słodzenia ciast. Słodki i zdrowy zamiennik cukru nie ma kalorii, nie przynosi próchnicy, okazuje się świetną dodatkowa opcja dla osób dbających o sylwetkę i zdrowie, więc dla chorujących na cukrzycę. Ponadto stewia posiada właściwości przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze i zdolność do obniżania ciśnienia krwi. Stewia jako słodzik to zdrowy i niekaloryczny zamiennik cukru. Mała popularność stewii jako ekologicznego słodzika wynika m.in. z faktu, że zaledwie pod koniec 2011 roku została dopuszczona do używania w krajach UE (w USA od 2008), po gruntownie przeprowadzonych badaniach dotyczących domniemanych zagrożeń dla organizmu człowieka. analiz poświadczyły mimo wszystko to, co Azjaci wiedzą od dziesięcioleci, że stewia i obecne w niej glikozydy stewiolowe są bezpieczne i zdrowe dla spożywających je osób. Stewia została więc wpisana przez Komisję Europejską na listę alt4 dodatków do żywności i oznaczona symbolem E960, co oznacza, że nie przewyższając dziennej porcji możemy śmiało wykonywać stewię w kuchni (dzienne jedzenie nie może przekraczać 4 mb na 1 kg masy ciała). zazwyczaj stewia stosowana okazuje się w postaci sproszkowanego słodzika, który możemy kupić w sklepach zielarskich. ; także płyn – do posłodzenia herbaty będzie wystarczające zaledwie 1-2 krople – albo tabletki. Możemy oczywiście więc sami hodować stewię domu albo w ogrodzie i ze świeżych liści parzyć słodki wywar bądź ususzone liście dorzucać do napojów czy sałatek. Stewia w doniczce nie okazuje się wymagająca, z jej uprawą poradzi sobie nawet najmniej doświadczony ogrodnik W naszym klimacie stewia, pochodząca z Brazylii i Paragwaju, hodowana okazuje się jako roślina jednoroczna. Możemy sadzić ją w ogrodzie, choć zwykle stewia hodowana okazuje się w doniczce. Nasiona stewii wysadzamy do ziemi w marcu, prościej musi mimo wszystko kupić rozsadę w sklepach ogrodniczych i przesadzić ją na przełomie kwietnia i maja do doniczki. Stewia nie okazuje się rośliną wymagającą, będzie wystarczające jej standardowa ziemia dla ziół, przepuszczalna o odczynie od kwaśnego do obojętnego. istotne okazuje się mimo wszystko, by zapewnić roślinie dużo światła, dlatego stewia w doniczce musi stać na parapecie albo na słonecznym balkonie. Jeżeli uprawiamy stewię w ogrodzie, także wybierzmy nasłonecznione i stosunkowo ciepłe miejsce. Sadząc stewie w doniczkach nie zapominajmy o drenażu. Na dnie wysypać należy warstwę ze żwirku albo keramzytu, która napowietrzy korzenie rośliny i pomoże odprowadzać nazbyt dużą ilość h2o. Stewia ponieważ musi być regularnie podlewania, nie toleruje mimo wszystko nadmiaru h2o – woda nie może „stać” w doniczce. Nie możemy mimo wszystko dopuszczać do przesuszenia, nawet krótkotrwałego, ziemi. W okresie wzrostu stewię zaleca się nawozić niskoazotowym nawozem, nie częściej mimo wszystko niż raz w 30 dni. W rozkrzewieniu rośliny w ogrodzie pomoże regularne uszczykiwanie listków wierzchołkowych. Z tych listków nie uzyskamy mimo wszystko wyjątkowo słodkiego ekstraktu – w szczególności słodkie ponieważ są liście jesienną porą. Na przełomie września i października możemy zbierać listki na susz, którym później trzeba słodzić gorące albo chłodne napoje.


Dodaj komentarz


Brak komentarzy

Bądź pierwszy i zostaw komentarz !

dieta_i_fitness